ΔΙΡΟΦΙΛΑΡΙΩΣΗ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ

Μιχλης Ι. Μντακας

Κτηνατρος

Η Διροφιλαρωση του σκλου αποτελε τον νο (σχετικ) εφιλτη των ιδιοκτητν σκλων στη χρα μας.

Οφελεται στο παρσιτο Dirofilaria immitis, που βρσκεται στο αμα  του  4% περπου των σκλων.

Η ασθνεια εναι γνωστ απ πολ παλι στην Αμερικ, την Ιαπωνα και την Αυστραλα σαν Heartworm disease. Στη χρα μας πρωτοπαρουσιστηκε πριν λγα χρνια στην περιοχ της βρειας Ελλδος, αλλ τελευταα βρσκονται περιστατικ και στην υπλοιπη Ελλδα.

Ευτυχς η Διροφιλαρωση, εφσον διαγνωσθε εγκαρως, θεραπεεται συνθως με την κατλληλη αγωγ, και στις περισστερε περιπτσεις δεν αφνει μνιμες αλλοισεις στα ζα που χουν θεραπευτε.

Διροφιλριες χουν βρεθε και σε λλα ζα, αλλ θεωρεται τι ο σκλος εναι ο πλον ευασθητος στη μλυνση.

Η μεταδοτικτητα της νσου εξαρτται απ την παρουσα κουνουπιν, που χουν τη δυναττητα να μεσολαβον σαν ενδιμεσοι ξενιστς

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΙΡΟΦΙΛΑΡΙΩΣΗΣ

Διροφιλριες χουν βρεθε εκτς Ελλδος σε διφορα εδη ζων, μεταξ των οποων γτες, λογα, μεγλα θηλαστικ, και σε ανθρπους. Ωστσο, πως φανεται ο σκλος εναι το μνο ζο που παρουσιζει ντονα συμπτματα απ τη νσο. Η μετδοση γνεται μσω κουνουπιν, και η μλυνση του σκλου γνεται απ το δρμα κατ την απομζηση του αματος. Δεδομνου τι το παρσιτο πρπει υποχρεωτικ να ολοκληρσει την ανπτυξ του μσα στον οργανισμ του κουνουπιο, η νσος δεν μεταδδεται με την μεση επαφ μεταξ υγιος και ασθενος ζου, οτε με την χρση κοινν σκευν. Επσης δεν επηρεζεται απ την ρτσα, το φλο το μκος του τριχματος του ζου. Τα ζα που ζουν ξω απ το σπτι και ιδιατερα σε χρους με βλστηση και αυξημνη υγρασα, παρουσιζουν μεγαλτερη πιθαντητα προσβολς. Ιδιατερα επικνδυνες εναι οι ρες που μεσολαβον απ τη δση μχρι την ανατολ του ηλου.

ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΙΤΟΥ

Τα ενλικα παρσιτα βρσκονται στις πνευμονικς αρτηρες και τον δεξι κλπο και δεξι κοιλα της καρδις του πσχοντος ζου.

Η θηλυκι Διροφιλρια γενν μικροφιλριες που παρασρονται απ το αμα και κυκλοφορον σε λο τον οργανισμ.  Εναι σημαντικ να αναφρουμε τι οι μικροφιλριες χουν την ικαντητα να περνον τον φραγμ του πλακοντα και να μπανουν στην κυκλοφορα του αματος των εμβρων της εγκυμονοσας σκλας. Οι μικροφιλριες μπορον να κυκλοφορον στο αμα του προσβεβλημνου ζου μχρι και δο χρνια, χωρς μως να προκαλον συμπτματα, μχρι να καταποθον απ κποιο κουνοπι που θα χρησιμεσει σαν ενδιμεσος ξενιστς για την ολοκλρωση της ανπτυξς τους. Μετ την λψη των μικροφιλαριν απ το κουνοπι, συνεχζουν την ανπτυξ τους και φτνουν μετ απ δο διαδοχικ στδια στην μολνουσα για τον σκλο μορφ. Ο χρνος που πρπει να μεσολαβσει για την ολοκλρωση της ανπτυξης του παραστου μσα στον οργανισμ του κουνουπιο, εξαρτται απ τη θερμοκρασα, και μπορε να εναι απ δκα ημρες σε θερμοκρασα περπου 28 C, μχρι 48 μρες σε θερμοκρασα περπου 18 C.  Τα παρσιτα που χουν φθσει στην μολνουσα μορφ, μεταφρονται στην προβοσκδα του κουνουπιο, και απ εκε στο δρμα του σκλου κατ τη διρκεια του τσιμπματος.  ( Εικνα 1.) Απ το δρμα, μσω του σημεου που γινε το τσμπημα, μεταφρονται στον υποδριο ιστ που εγκαθστανται για τις επμενες 67 ως 80 ημρες. Στο διστημα αυτ το παρσιτο αναπτσσεται και φτνει σε μκος τα τσσερα εκατοστ. Το στδιο αυτ τελεινει με την εσοδο του παραστου στην κυκλοφορα του αματος και την μεταφορ του στις πνευμονικς αρτηρες. Εκε ολοκληρνεται ταχτατα η ανπτυξη και τα παρσιτα σε ελχιστο χρνο φτνουν στις τελικς τους διαστσεις που εναι  28 εκατοστ για το θηλυκ και 16 εκατοστ για το αρσενικ παρσιτο.

Τα θηλυκ παρσιτα εναι γενετικ ριμα στην ηλικα των 100 ημερν και παργουν νες μικροφιλριες στην ηλικα των ξι περπου μηνν.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Η προσβολ απ Διροφιλρια προκαλε δυσλειτουργα στην κυκλοφορα του αματος της καρδις, των πνευμνων κι των νεφρν.

Τα βασικ συμπτματα που εναι βχας, εκολη κπωση, δσπνοια, οιδματα και παρουσιζονται 120 – 270 ημρες μετ την μλυνση του σκλου.

Κατ την εξταση απ τον κτηνατρο διαπιστνεται και διταση του δεξιο κλπου και της δεξις κοιλας της καρδις, διγκωση του πατος, ασκτης κ.λ.π

Η διγνωση στηρζεται στα κλινικ συμπτματα, αλλ κυρως σε ειδικς εργαστηριακς εξετσεις.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ-ΠΡΟΛΗΨΗ

Η θεραπεα της Διροφιλαρωσης εναι αρκετ πολπλοκη και με αρκετος κινδνους για το πσχον ζο. Γνεται απ τον κτηνατρο με χοργηση ειδικν ενσιμων φαρμκων και με παρλληλη χοργηση απ το στμα.

Σημαντικ εναι η πρληψη της νσουμε την χοργηση κθε μνα ειδικν αντιπαρασιτικν σκευασμτων.

Απαρατητη θεωρεται η χρση αντικουνουπικν σκευασμτων και ο προληπτικς λεγχος λων των σκλων κθε ξι μνες, στε να υπρχει γκαιρη διγνωση της νσου.

 

 

, , .

1983. . , .

, .